Nöbetçi Eczaneler
Geçenlerde bir üniversitede gençlerle kariyer, tecrübe ve havacılık üzerine konuşurken, kariyerim boyunca yaşadığım krizlerden, zorluklardan bahsettim; onları bekleyen zorlukları anlatmaya çalıştım. Korkmasınlar ama bilsinler. Zorluklarla aniden karşılaşınca şaşırmasınlar ve hazır olsunlar diye.
Gençlerden birisi çok güzel bir soru sordu ve gerçekten bu soruyu beklemiyordum:
“Çalıştığınız onca yıl sizi en çok ne yordu?”
Beklemediğim bir soru olduğu için biraz düşünmek istedim. Aslında çok da düşünmeme gerek yoktu çünkü cevap baktığım her yerdeydi.
Üniversiteyi bitirdiğim günü hatırladım. Bir kaldırıma oturup kendi kendime, “Evet, şimdi ne yapacağım?” diye sormuştum. O gün karşıma çıkacak en büyük zorlukların iş bulmak, kariyer yapmak, çok çalışmak, krizler ve devamlı artan sorumluluklar olacağını düşünüyordum.
Yanılmışım.
Bunlar sizin kariyerinizi şekillendiren zorluklar ama üstesinden gelebiliyorsunuz.
Çalıştığım süre boyunca ve hâlen beni en çok insanlar yordu. Ne gördüğüm savaşlar, darbeler, operasyonel zorluklar, ülke ve şehir değiştirme ya da uzun çalışma saatleri, zamanında bitmesi gereken projeler değil; “insanlar” yordu.
En çok da size yakın görünenler ama arkanızdan oyunlar çevirenler, değişime ve yeniliğe açık olmayıp engel olmaya çalışanlar, egolarına yenik düşenler, iyi niyetinizi suistimal edenler, daha çok çabalayıp başarılı olmak yerine sizin başarınızı kıskananlar ve tökezlemenizi bekleyenler, yaşadıklarınızın bütününe bakmayıp sadece bir anını alıp “Ne hayatlar yaşıyor” diyenler…
Genç arkadaşlara, “Sizi de en çok insanlar yoracak” diyerek diğer soruya geçtik…
Hayatınızda her zaman doğru ve iyi insanların olması dileğiyle…